ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΥΠΟΥ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΟΜΕΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ & ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ

Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Κυβέρνηση «Πράσσειν Άλογα»

«Παλινωδίες, σύγχυση και αβελτηρία στον απενεργοποιημένο χώρο της ενέργειας».

Η σημασία των ενεργειακών επενδύσεων για όλο τον προηγμένο κόσμο φαίνεται από το γεγονός ότι σύμφωνα με υπολογισμούς της ΕΕ μέχρι το 2020 θα απαιτηθούν στην ΕΕ επενδύσεις στον τομέα Ηλεκτρικής Ενέργειας και Φυσικού Αερίου ύψους 1,1 τρισεκατομμυρίου ευρώ: 500 δις € σε μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (εκ των οποίων 350 δις € σε μονάδες ΑΠΕ), 200 δις € σε δίκτυα μεταφοράς και 400 δις € σε δίκτυα διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και Φυσικού Αερίου. Κύριο στόχο προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί η ενεργοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων.

Τα πισωγυρίσματα και οι παλινωδίες όμως της κυβέρνησης, αποδεικνύουν ότι δεν διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο για τα Ενεργειακά ζητήματα της χώρας. Για να καλύψει την ατολμία και την ένδεια Στρατηγικού Σχεδιασμού, το ΠΑΣΟΚ επένδυσε επικοινωνιακά στην έννοια της «πράσινης ανάπτυξης», περιοριζόμενο όμως μόνο στην συνθηματολογία και όχι στην πράξη. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς ενδεικτικά από τις καθυστερήσεις και τη σύγχυση που επικράτησαν τους τελευταίους 21 μήνες, στα παρακάτω θέματα πολιτικής, στρατηγικής και καθημερινότητας των πολιτών που αφορούν στην Ενέργεια :

α) ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ & ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

  • Η Απελευθέρωση Αγοράς Ενέργειας είναι κορυφαίο στοίχημα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της πατρίδα μας. Ωστόσο οι έντονες διαφωνίες που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ στο εσωτερικό του και η αδυναμία επιλογής μιας σύγχρονης λύσης από την πλευρά της κυβέρνησης, μετέτρεψαν το στοίχημα σε πρόβλημα. Τα μοντέλα του διαχειριστή των ενεργειακών υποδομών, οι αρμοδιότητες της Ανεξάρτητης Αρχής, τα μέτρα προστασίας των καταναλωτών και οι λοιπές ρυθμίσεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, προβλέπονται με σαφήνεια από το ευρωπαϊκό πλαίσιο που πρέπει να μεταφερθεί στη νομοθεσία μας. Κι όμως η κυβέρνηση εν μέσω κωλυσιεργιών και σύγχυσης, επεξεργάσθηκε το σχετικό νομοθέτημα, με τη λογική του «ράβε-ξήλωνε», καταλήγοντας τελικά σε ένα Σχέδιο Νόμου που προωθεί ένα μοντέλο Διαχειριστή Συστήματος Μεταφοράς, με το οποίο εμείς διαφωνούμε απολύτως.

  • Η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της Δ.Ε.Η. δεν μπορεί να είναι «τυφλή», μέσω της παραχώρησης ενός μετοχικού πακέτου σε ιδιώτη, αλλά πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της απελευθέρωσης και του αναγκαίου ανοίγματος της αγοράς ηλεκτρισμού ως σύνολο διαφορετικών εταιρικών κλάδων. Τα δίκτυα διανομής και μεταφοράς μπορεί να παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο, ενώ τα υπόλοιπα θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν, μέσω αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή.  «Εμείς θέλουμε μια δυνατή Δ.Ε.Η. που να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μέσα σ’ ένα περιβάλλον απελευθερωμένης και υγιώς ανταγωνιστικής αγοράς ενέργειας».

  • Η διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.) στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας. Τις βάσεις του θεσμικού πλαισίου για τη σημαντική αυτή για την Ελλάδα αναπτυξιακή προοπτική, τις έθεσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στα πλαίσια μιας σύγχρονης ενεργειακής πολιτικής. Τους τελευταίους 21 μήνες αυτή η προοπτική, μετατρέπεται στα χέρια του ΠΑΣΟΚ σε εργαλείο μικροπολιτικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εμπαιγμός των αγροτών σε σχέση με τα φωτοβολταϊκά. Αντί το ΠΑΣΟΚ να κατευθύνει τους αγρότες σε σύγχρονες μεθόδους αγροτικής παραγωγής, τους έταξε τον «παράδεισο» των φωτοβολταϊκών, κυρίως πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, υποσχόμενο εύκολο κέρδος χωρίς κόπο. Το αποτέλεσμα έφερε χιλιάδες αγρότες σε απόγνωση αφού η ΔΕΗ, λόγω έλλειψης υποδομής και κορεσμού του δικτύου αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις αιτήσεις. Και δεν έφταναν όλα αυτά. Ο νέος Υπουργός προανήγγειλε τη μείωση των εγγυημένων τιμών στις μελλοντικές επενδύσεις σε Α.Π.Ε., η οποία είναι λογικό ότι κλονίζει την εμπιστοσύνη και αποθαρρύνει κάθε υποψήφιο μικρό ή μεγάλο επενδυτή, καθιστώντας πλέον περισσότερο ανασφαλές το επενδυτικό περιβάλλον. Γιατί ένας επενδυτής που ξεκίνησε για παράδειγμα πριν ένα χρόνο να ωριμάζει την επένδυσή του και προετοίμασε το business plan του με βάση τις εγγυημένες από το νόμο τιμές, αποθαρρύνεται και είναι φυσικό να θεωρήσει ότι εμπαίζεται λόγω αυτής της εξέλιξης. Άραγε ο αρμόδιος Υπουργός δεν κατανοεί ότι προχωρώντας στη μείωση των τιμών, αυτός καθ’ αυτός ο όρος «εγγυημένες τιμές» χάνει την πραγματική του έννοιά ;
  • Στο ζήτημα της αξιοποίησης του πρώην υποθαλάσσιου κοιτάσματος υδρογονανθράκων «Νότια Καβάλα», επικρατεί «ομιχλώδες τοπίο», αναφορικά την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων του δημοσίου. Συγκεκριμένα όσον αφορά τη μετατροπή του σε υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου, η κυβέρνηση πρέπει να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς εννοεί με τη δυσνόητη και ασαφή αναφορά που περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία είμαστε ξεκάθαροι απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα. Μιλάμε μόνο για αξιοποίηση του συγκεκριμένου αποθηκευτικού χώρου, μέσω της μίσθωσής του σε φορέα εκμετάλλευσης ο οποίος θα προκύψει μέσω διεθνούς διαγωνισμού και το δημόσιο θα εισπράττει από αυτόν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης.
  • Η «διπλωματία των αγωγών». Περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η χώρα μας και ιδιαίτερα η Βόρεια Ελλάδα αποδεικνύεται ότι διαθέτουν τα σημαντικά εκείνα συγκριτικά πλεονεκτήματα ενός ασφαλούς διεθνούς ενεργειακού διαύλου. Ειδικότερα σε μια τέτοια συγκυρία, όπου οι πρόσφατες εξελίξεις στις αραβικές χώρες ενδυναμώνουν ακόμη πιο πολύ και καθιστούν ως πρώτης προτεραιότητας, το ρόλο της διπλωματίας των ενεργειακών αγωγών για τη χώρα μας. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία αυτή την προοπτική την μετατρέψαμε σε κεντρική στρατηγική επιλογή ως κυβέρνηση, με συγκεκριμένη στόχευση και απτό έργο, μέσω της προώθησης και υπογραφής μεγάλων διεθνών συμφωνιών με σαφή γεωστρατηγικά οφέλη για την Ελλάδα, όπως :

1.      Η συμφωνία κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολη, για τον οποίο η κυβέρνηση κατέληξε μόλις προχθές να καταθέσει το σχετικό Σχέδιο Νόμου προς συζήτηση στη Βουλή, μετά από καθυστέρηση πολλών μηνών και μετά την τρίτη παρουσίασή του στο Υπουργικό Συμβούλιο. Και αυτό γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν πίστευε από την αρχή στο όλο εγχείρημα, αφού προεκλογικά κινδυνολογούσε καταγγέλλοντας τις ενεργειακές συμφωνίες που επιτεύχθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας, διατυπώνοντας παράλληλα τις δήθεν περιβαλλοντικές ανησυχίες του. Μετεκλογικά ως κυβέρνηση αναδιπλώθηκε, συνέχισε να κινείται όμως εν μέσω σύγχυσης και χωρίς ξεκάθαρη πολιτική απέναντι στην υλοποίηση ή όχι του εγχειρήματος.

2.      Η ολοκλήρωση της κατασκευής του ελληνοτουρκικού αγωγού φυσικού αερίου.

3.      Η διακρατική συμφωνία για τον ελληνοϊταλικό αγωγό φυσικού αερίου (ITGI), με τη συμμετοχή και της Τουρκίας.

4.      Η συμφωνία που αφορά στον ελληνικό κλάδο του αγωγού «South Stream».

5.      Η συμφωνία για το διασυνδετήριο αγωγό αερίου Ελλάδας–Βουλγαρίας (IGB).

6.      Οι διμερείς συμφωνίες συνεργασίας, με την Αλβανία στον τομέα της ενέργειας και την προώθηση διεθνών διασυνδέσεων ηλεκτρισμού με τις γειτονικές χώρες, της Π.Γ.Δ.Μ., της Βουλγαρίας, της Τουρκίας και της Ιταλίας.

Τα ανωτέρω αφορούν μια επιθετική διεθνή ενεργειακή στρατηγική που έχει ήδη διαμορφωθεί από τη Νέα Δημοκρατία και η οποία υποδεικνύει την κατεύθυνση που η χώρα πρέπει να ακολουθήσει στο μέλλον. Την εν λόγω στρατηγική επιλογή, η σημερινή κυβέρνηση προεκλογικά την αμφισβήτησε, μετεκλογικά την υιοθέτησε με αστερίσκους και τώρα τρέχει να αποφύγει την ματαίωσή της. Δυστυχώς όμως για τη χώρα χάθηκε πολύτιμος χρόνος και απαξιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η διπλωματική θέση ισχύος που κατείχε στα εν λόγω ζητήματα της «διπλωματίας των αγωγών».

  • Η αξιοποίηση κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων. Για την προώθηση της έρευνας, αναζήτησης, εξόρυξης και εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων στη χώρα μας, είχαν αναληφθεί ήδη σημαντικές πρωτοβουλίες από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Πρώτη αυτή είχε ανοίξει τις διαδικασίες για τη θεσμική σύσταση ενός Φορέα, ο οποίος θα διαχειρίζεται τα ζητήματα έρευνας και εκμετάλλευσης των Υδρογονανθράκων στη χώρα. Η πρόσφατη κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου από την κυβέρνηση, το οποίο σηματοδοτεί και την έναρξη ενός εκτεταμένου προγράμματος ερευνών αναζήτησης υδρογονανθράκων στη Νοτιοδυτική Ελλάδα, δείχνει να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, εγείροντας παράλληλα όμως και πολλές επιφυλάξεις. Επιφυλάξεις αναφορικά με τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, λόγω της απουσίας εξειδικευμένου νομικού πλαισίου, αλλά και λόγω της αμφισβητούμενης τεχνογνωσίας και εμπειρίας των μηχανισμών εποπτείας των διαδικασιών.
  • Οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (Α.Ο.Ζ.). Η κυβέρνηση έσπευσε να αποκλείσει τη συζήτησή τους από τη διμερή ατζέντα με την Τουρκία, για να μην δυσαρεστηθούν – κατά δήλωση του πρώην ΥΠΕΞ – οι γείτονές μας. Η διευθέτηση όμως των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) με την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Τουρκία, αλλά ακόμη και με την Αλβανία συνδέεται με μείζονα ζητήματα για την Εθνική μας Οικονομία, η εξέλιξη των οποίων θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην προσπάθεια της χώρας μας να βγει από την κρίση.

β) ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

  • Και στον τομέα όμως ενέργεια και καθημερινότητα, το ΠΑΣΟΚ παίρνει κάτω από τη βάση. Στο πρόγραμμα «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον» επί παραδείγματι. Έτοιμο πρόγραμμα από τη Νέα Δημοκρατία που δεν προκηρύχθηκε λόγω των εκλογών του 2009. Εξαγγέλθηκε 4 φορές από την κυβέρνηση. Πέρασαν 21 μήνες άπραγοι, αφού δεν μπήκε άμεσα σε εφαρμογή ένα έτοιμο πρόγραμμα, που θα εξυπηρετούσε τους πολίτες και θα έδινε ανάσες στην αγορά. Τελικά προωθήθηκε ένα δυσλειτουργικό, τραπεζοκεντρικό και γραφειοκρατικό πρόγραμμα, του οποίου η αποτελεσματικότητα κρίνεται αποθαρρυντική, γι’ αυτό και πρόσφατα δόθηκε η επ’ αόριστον παράτασή του. Η αποτυχία του προγράμματος δεν συγκαλύπτεται όσες επικοινωνιακές προσπάθειες και αν κάνει το αρμόδιο Υπουργείο. Μετά από σχεδόν δύο χρόνια επεξεργασίας του, η πραγματικότητα είναι ότι μόνο 1.300 προτάσεις έχουν εγκριθεί μέχρι σήμερα από το ΕΤΕΑΝ. Ο αρμόδιος Υπουργός σε απάντηση που έδωσε στη Βουλή αναφέρθηκε σε 34.650 αιτήσεις και 15.863 προεγκρίσεις από τις τράπεζες. Αποκρύπτει, όμως, ότι όλοι αυτοί οι αριθμοί, πολύ μικρή σημασία έχουν για τους ενδιαφερόμενους πολίτες, αφού μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία εκταμίευση των διαθέσιμων πόρων.
  • Αλλά και στο περίφημο «Κοινωνικό Τιμολόγιο της Δ.Ε.Η.», η κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει με το «στανιό» κοινωνική πολιτική και δεν της βγήκε. Προφανώς γιατί δεν είναι όχι μόνο κοινωνική, αλλά ούτε καν πολιτική. Το μειωμένο ενδιαφέρον για ένταξη και οι 3 παρατάσεις που δόθηκαν ώστε να «μπει» όσο γίνεται πιο πολύς κόσμος, δείχνει αφενός την αναποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού, αλλά και την αγωνία της κυβέρνησης να αναδείξει το κοινωνικό τιμολόγιο ως αντίβαρο, σε μια σειρά αλλεπάλληλων έμμεσων αυξήσεων στα τιμολόγια της ΔΕΗ καθώς και τω άδικων μέτρων που λαμβάνει εις βάρος των μη προνομιούχων συμπολιτών μας.
  • Η επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο Φυσικό Αέριο, έρχεται σε αντίφαση με την προσπάθεια περαιτέρω διείσδυσης του εν λόγω καυσίμου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας και τους περιβαλλοντικούς της στόχους. Από τη μια η κυβέρνηση μιλάει για «πράσινη ανάπτυξη» και περαιτέρω γρήγορη διείσδυση του Φυσικού Αερίου και από την άλλη μηδενίζει το σημαντικό κίνητρο που θα μπορούσε να έχει το ελληνικό νοικοκυριό ή η ελληνική επιχείρηση να στραφούν προς αυτό, λόγω της φθηνότερης τιμής του. Γιατί αν εξαλειφθεί το συγκεκριμένο κίνητρο για τον καταναλωτή, δεν υπάρχει λόγος γι’ αυτόν να προχωρήσει σε δαπάνες εγκατάστασης φυσικού αερίου, προκειμένου να αντικαταστήσει το πετρέλαιο.