Ομιλία του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην προ Ημερησίας Διατάξεως Συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία

Παιδεία

Παιδεία
ΘΕΜΑΤΑ -
Παιδεία
Facebook Twitter Google+

Κύριε Τσίπρα,
 
Αφιερώσατε 20 λεπτά από την ομιλία σας για να κάνετε γενικές αναφορές στην τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Και, καθώς σας άκουγα, σκέφτηκα ότι μάλλον ο λογογράφος σας πρέπει να έμπλεξε τις ομιλίες.
 

Σας έδωσε μια ομιλία που είχατε κάνει πριν από 3 μήνες. Φαίνεται ότι δεν έχετε λάβει υπόψη τι έχει γίνει τον τελευταίο μήνα στη χώρα. Δεν ακούσατε τίποτα για τον κ. Καλογρίτσα και την Τράπεζα Αττικής, για τα νέα τρίγωνα διαπλοκής τα οποία χτίζονται. Τα προσπεράσατε όλα αυτά σαν να είναι παντελώς αδιάφορα.
 
Λοιπόν, να το ξεκαθαρίσω από την αρχή. Δεν έρχεστε σε αυτή την αίθουσα ως κατήγορος. Απολογούμενος είστε κ. Τσίπρα, για τα ζητήματα της διαφάνειας και της διαπλοκής. Και, αν θέλετε να συζητήσουμε τα θέματα αυτά, μην παίρνετε πολύτιμο χρόνο από μία συζήτηση για την Παιδεία. Ελάτε αύριο το πρωί, σε προ Ημερησίας Διατάξεως Συζήτηση, να μιλήσουμε για τα θέματα διαπλοκής. Εάν θυμάμαι καλά, την τελευταία φορά που προκαλέσατε μια τέτοια συζήτηση, δεν σας είχε πάει πάρα πολύ καλά.
 
Εδώ, λοιπόν, είμαστε να τα ξανασυζητήσουμε αυτά, κ. Τσίπρα. Αλλά η κοινωνία, η οποία μας ακούει σήμερα, ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για το πως θα αποκτήσουμε καλύτερα σχολεία και πολύ λιγότερο το πως εσείς θα ελέγξετε το τοπίο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
 
Γι’ αυτά θα σας μιλήσω σήμερα και δεν θα μπω στον πειρασμό να αποπροσανατολίσω τη συζήτηση.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η Παιδεία πρέπει να είναι πεδίο εθνικής συνεννόησης. Το μέλλον των παιδιών μας δεν μπορεί να είναι αντικείμενο μικροκομματικών αντεγκλήσεων.
 
Η προχθεσινή επέτειος της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη, μας θύμισε πόσο απαραίτητη είναι στη δημόσια ζωή του τόπου η δυνατότητα να παραμερίζουμε τις διαφορές μας, υπηρετώντας το εθνικό καλό.
Τότε, η πολιτική ηγεσία βρήκε το σθένος να υψώσει ένα ανάχωμα Δημοκρατίας. Αλλά τότε, στη Βουλή και στην ηγεσία της Αριστεράς ήταν ο Χαρίλαος Φλωράκης και ο Λεωνίδας Κύρκος. Σήμερα είναι ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Παππάς.
 
Tότε, η Αριστερά είχε αξιόπιστη ηγεσία με πολιτικό βάρος. Σήμερα -εξαιρώντας το ΚΚΕ - έχει μία ηγεσία χωρίς αξίες με μόνο σκοπό τη συντήρηση στην εξουσία με κάθε κόστος. Και η Παιδεία έχει μετατραπεί σε ένα εργαλείο για να εξυπηρετηθεί αυτός ο σκοπός.
 
Στόχος μου σήμερα είναι να αναδείξω το μέγεθος της καταστροφής που συντελείται κάθε μέρα στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας από μια βαθιά ιδεοληπτική Κυβέρνηση. Αλλά και να μιλήσω για τους βασικούς άξονες της δικής μας πολιτικής. Για το πως θα αποκτήσουμε καλύτερα δημόσια σχολεία και Πανεπιστήμια.
 
Σκοπός του κ. Τσίπρα είναι να διχάσει και στην Παιδεία.
 
Σκοπός μου είναι να ενώσω τους Έλληνες σε ένα κοινό όραμα για την Παιδεία. Όχι με ψέματα και ιδεοληψίες, αλλά με αλήθεια και ρεαλισμό.
 
 
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
 
Στο μαλακό υπογάστριο της ελληνικής κοινωνίας, στην Παιδεία, υλοποιείται μια συστηματική στρατηγική διάβρωσης και αποδόμησης όλων των σημαντικών μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών, που είχαν αναληφθεί τα τελευταία χρόνια. Μια στρατηγική αποδόμησης, που πετάει στον κάλαθο των αχρήστων το σημαντικότερο ίσως κεκτημένο που κερδήθηκε με κόπο και υπερβάσεις, ενίοτε επώδυνες.
 
Το γεγονός είναι ότι καταφέραμε να μετατρέψουμε την Παιδεία σε πεδίο συναίνεσης και όχι αντεγκλήσεων. 
 
Όταν η Νέα Δημοκρατία, ως Αντιπολίτευση, αποφάσισε να στηρίξει τον  νόμο 4009/2011, τον γνωστό σε όλους ως «νόμο Διαμαντοπούλου», δεν υπερψήφισε απλά ένα νομοσχέδιο. Αποφάσισε να κλείσει τη σελίδα της Παιδείας ως χώρο μικροκομματικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα. 
 
Παρά τις επιμέρους διαφωνίες και παρά την πρόσφατη εμπειρία της, με το «νόμο Γιαννάκου», η Νέα Δημοκρατία αναζήτησε ευρύτερες συναινέσεις.  Θέλω να καλωσορίσω στην αίθουσα την Μαριέττα Γιαννάκου, μια μεγάλη αγωνίστρια της παράταξής μας. Μια πολιτικό που υπηρέτησε με πάθος και γενναιότητα τις ιδέες της.
 
Έκανε η Νέα Δημοκρατία, τον Αύγουστο του 2011, το μεγάλο βήμα να στηρίξει ένα πλαίσιο τολμηρών αλλαγών που εκσυγχρόνιζαν το τρόπο λειτουργίας των Πανεπιστημίων. Επανέφερε την κοινή λογική σε ένα χώρο, που ταλαιπωρήθηκε όσο κανένας από αγκυλώσεις και ιδεοληψίες. Με απλά λόγια, έκανε αυτό που ήταν χρήσιμο για τη χώρα και όχι ωφέλιμο για το κόμμα. Και μετά ήρθε το ιστορικό ατύχημα της δική σας εκλογής. 
 
 
Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης,
 
Χρειάστηκαν λίγοι μήνες για να αποδείξετε στην πράξη ότι είναι πιο εύκολο να γκρεμίζεις από το να χτίζεις. Στην παγκόσμια ανοιχτή κοινωνία της γνώσης απαντάτε με την κλειστή Ελλάδα της απόγνωσης. Ο κόσμος αλλάζει με ραγδαία ταχύτητα. Η τεχνολογία επαναπροσδιορίζει τον τρόπο που είναι οργανωμένες οι οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις. Παραδοσιακά επαγγέλματα εξαφανίζονται και νέα δημιουργούνται με πρωτοφανή ταχύτητα. 
 
Στο χώρο της Εκπαίδευσης συντελείται μια επανάσταση. Οι γνώσεις και οι δεξιότητες είναι το  μόνο εφόδιο για να διακριθεί κανείς σε αυτό νέο κόσμο που γεννιέται. Και εσείς τι κάνετε; Αντί να κοιτάτε μπροστά, κοιτάτε πίσω. Αναμοχλεύετε τις πιο σκοτεινές πρακτικές άλλων εποχών, όταν η Παιδεία ήταν πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης και μικροκομματικής γυμναστικής.
 
Το ίδιο σας το παρελθόν, σας καταδιώκει. Και δυστυχώς δεν μπορείτε να το ξεπεράσετε. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας διακρίθηκε ως ηγέτης καταλήψεων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και δημόσιων χώρων. Έτσι έγινε γνωστός. Έτσι απέκτησε τις πρώτες του πολιτικές περγαμηνές.
 
Καταλαβαίνω ότι είμαστε όλοι σε ένα βαθμό προϊόν των βιωμάτων μας. Δεν με ενδιαφέρουν οι επιλογές που κάνατε ως μαθητής και ως φοιτητής. Αυτό που βρίσκω ακατανόητο για ένα νέο άνθρωπο είναι ότι δεν ξεχάσατε τίποτε και δεν μάθατε τίποτε. Το ίδιο γρατζουνισμένο βινίλιο της δεκαετίας του ‘80 ακούμε. Αναμασάτε τα ίδια κλισέ συνθήματα, που τα ξεπέρασε η ίδια η ιστορία. Ελάχιστη προσπάθεια, εξίσωση προς τα κάτω, πελατειακός κομματισμός και αναξιοκρατία. Πασπαλισμένα με ολίγη επαναστατική γυμναστική, καταλήψεις και τα σχετικά. Αυτός είναι ο ιδεολογικός αρμός πάνω στον οποίο στηρίζετε τις πολιτικές σας.
 
Μπορεί σε άλλους τομείς της οικονομίας και της δημόσιας ζωής να αναγκάζεστε να εφαρμόζετε φιλελεύθερες πολιτικές. Παρότι προφανώς δεν τις πιστεύετε, προσποιείστε ότι τις υλοποιείτε. Στην Παιδεία όμως, δεν προσποιείστε, ούτε υποκρίνεστε. Εδώ δεν υπάρχουν αναστολές. Έχετε επιλέξει και κατάλληλο Υπουργό για το σκοπό αυτό. Διότι πράγματι, ο κ. Φίλης διαθέτει όλα εκείνα τα προσόντα που απαιτούνται για να ισοπεδώσει κανείς τις έννοιες της Αριστείας, της φιλομάθειας, της αξιοκρατίας. 
 
 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η χώρα χρειάζεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να έχει στον πυρήνα του μια βασική αρχή:  Όλοι αξίζουν τις ευκαιρίες τους. Η δημόσια Παιδεία πρέπει να είναι ο βασικός μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας. Στο γήπεδο της Παιδείας διεκδικούν τις ευκαιρίες τους όλοι, ειδικά τα παιδιά που βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση οικονομικά και κοινωνικά.
 
Ευκαιρίες, προσπάθεια, Αριστεία. Τρεις έννοιες απλές που πρέπει να βρίσκονται στον πυρήνα κάθε σύγχρονης εκπαιδευτικής πολιτικής. Τρεις έννοιες που δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο σας. Γιατί στην δική σας παραμορφωμένη θεώρηση του κόσμου, οι έννοιες αυτές έχουν ταξικό πρόσημο. Είχε εξάλλου φροντίσει να μας προειδοποιήσει ο ιδεολογικός σας καθοδηγητής. ο κ. Μπαλτάς. Η Αριστεία είναι ρετσινιά. Και όταν δεν υπάρχει Αριστεία, η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων οδηγεί στην ισοπέδωση. Και μια κοινωνία ισοπεδωμένη πέφτει πιο εύκολα στην αγκαλιά του κάθε περαστικού δημαγωγού. Η υπονόμευση της Αριστείας είναι η ασφαλέστερη ενέργεια ισοπέδωσης της Εκπαίδευσης.
 
Στη δική σας λογική το μείζον εύσημο ανάδειξης είναι ο φοιτητικός ακτιβισμός και όχι η σκληρή δουλειά και η επιστημονική επάρκεια. Κάποτε, η Αριστερά συμβούλευε τα μέλη της να είναι πρώτοι στα μαθήματα και πρώτοι στους αγώνες. Εσείς θεωρείτε ότι η επιτυχία των πρώτων συντελείται σε βάρος των τελευταίων και των αδιάφορων.
 
Για να σας το ξεκαθαρίσω, λοιπόν, κ. Τσίπρα. Μια ευνομούμενη πολιτεία οφείλει να προσφέρει στα παιδιά της ίσες ευκαιρίες στην αφετηρία του αγώνα τη ζωής. Το που θα φτάσει κάποιος εξαρτάται από το ταλέντο του, τη σκληρή του δουλειά, συχνά την τύχη.
 
Η Αριστεία είναι στάση ζωής, που ενεργοποιεί τις αρετές που υπάρχουν σε κάθε άνθρωπο με σκοπό τη συνεχή πρόοδό του.  Άριστος δεν είναι μόνο ο καλύτερος μαθητής. Άριστος είναι κάθε νέος που προσπαθεί να βελτιώνεται συνεχώς, που προσπαθεί να μαθαίνει διαρκώς. Και αυτή την Αριστεία, η σημερινή Κυβέρνηση της μετριότητας, της ημιμάθειας και της ευνοιοκρατίας δεν μπορεί να την εκφράσει. Για αυτό, εκδικείστε την Ελλάδα της γνώσης. Για αυτό υπονομεύετε τελικά τη δημόσια Παιδεία, το δημόσιο σχολείο, το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Το μόνο καταφύγιο των λιγότερο προνομιούχων οικογενειών για να ξεφύγουν τα παιδιά τους από την ανέχεια και τη φτώχια.
 
Η πολιτική σας για την Παιδεία, κ. Τσίπρα, εκπροσωπεί τις παθογένειες μιας Ελλάδας που πρέπει να αφήσουμε οριστικά πίσω μας για να κινηθούμε μπροστά. Η Ελλάδα του κ. Τσίπρα, του κ. Φίλη και του κ. Μπαλτά, δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μπορεί να πάει μακριά.
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι σήμερα, η Κυβέρνηση υιοθέτησε μονομερώς περισσότερες από 100 ρυθμίσεις που έχουν αποσαρθρώσει όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης. Σύμφωνα με την Έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για την Εκπαίδευση και την Κατάρτιση του 2015, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, σε όλες τις βαθμίδες του, έχει επιστρέψει στην προ - 2010 περίοδο, καταργώντας τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών.
 
Θα μπορούσα να μιλώ επί ώρες, αναδεικνύοντας τη ζημιά που καθημερινά συντελείται στα θεμέλια του εκπαιδευτικού μας συστήματος από τους ιδεοληπτικούς συγκρουσιακούς κυβερνήτες μας. Επιτρέψτε μου, για την οικονομία της συζήτησης, να αναφερθώ στις 8 πιο χτυπητές παρεμβάσεις. Αυτές που αποδεικνύουν ότι στον χώρο της Παιδείας η Κυβέρνηση έχει ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο αποδόμησης όλων των θετικών μεταρρυθμίσεων που υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. 
 
Ξεκινώ με την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση όπου:
 
Πρώτον, καταργήθηκαν όλες οι νησίδες Αριστείας στο δημόσιο σχολείο: Τα πρότυπα - πειραματικά σχολεία ουσιαστικά ακυρώθηκαν από τη στιγμή που το Υπουργείο κατήργησε τις εξετάσεις εισαγωγής σε αυτά. Ο ταλαντούχος, εργατικός μαθητής έχασε πλέον κάθε ευκαιρία ενδυνάμωσης των δεξιοτήτων του και επιδίωξης της Αριστείας μέσα από την δημόσια Εκπαίδευση. Ποιος πληρώνει τη νύφη; To παιδί της μεσαίας τάξης που μπορεί να βρει καταφύγιο σε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο και σε φροντιστήριο και το παιδί μιας φτωχής οικογένειας που δεν έχει αυτήν τη δυνατότητα.
 
Και βέβαια, ακυρώθηκε στην πράξη και η εξαιρετική εκπαιδευτική δουλειά που είχε γίνει στα πρότυπα σχολεία. Μεταξύ άλλων, συμπεριλάμβανε και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, που διεξήχθη χωρίς κανένα πρόβλημα. Ίσως για αυτό τα διαλύσατε.
 
Ταυτόχρονα, υπονομεύθηκε στην ουσία το ολοήμερο δημοτικό σχολείο, μέσω της κατάργησης του Ενιαίου Αναμορφωμένου Εκπαιδευτικού Προγράμματος, που αφορούσε το 65% του μαθητικού πληθυσμού. Μειώθηκαν οι ώρες του υποχρεωτικού ωρολογίου προγράμματος για όλα τα παιδιά. Αντί να αναβαθμίσετε το Πρόγραμμα του υπολειπόμενου 35% του μαθητικού πληθυσμού, τους εξισώσατε όλους προς τα κάτω.
 
Δεύτερον, υποβαθμίστηκε το Γυμνάσιο και το Λύκειο: Η εγκύκλιος του Υπουργού για τα Γυμνάσια, που εκδόθηκε 3 ημέρες πριν την έναρξη του σχολικού έτους, επιβεβαιώνει την στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης για το σχολείο της ήσσονος προσπάθειας. Αλλάζει παντελώς το μαθησιακό τοπίο ορίζοντας ότι μόνο τέσσερα μαθήματα θα εξετάζονται γραπτώς στο τέλος της χρονιάς, ακυρώνοντας έτσι ουσιαστικά όλα τα υπόλοιπα. Μετατρέπει έτσι το Γυμνάσιο σε σχολείο της αυτόματης προαγωγής. Διότι στο Γυμνάσιο του κ. Φίλη χαρίζονται σχολικοί τίτλοι, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.
 
Το ίδιο σύνδρομο πλήττει βέβαια και το Λύκειο. Καταργήθηκε η Τράπεζα θεμάτων, από την οποία έμπαιναν τα μισά θέματα των πανελλαδικών και των εξετάσεων στα Λύκεια. Καταργήθηκε, επίσης, ο υπολογισμός του μέσου όρου προαγωγής και απόλυσης σε όλες τις τάξεις του Λυκείου για την εισαγωγή στα ΑΕΙ. Ταυτόχρονα, επανήλθε η βάση του 9,5 για την προαγωγή - απόλυση των μαθητών όλων των τάξεων του Λυκείου. Όπως μου είπε ένας έμπειρος εκπαιδευτικός, ο μόνος τρόπος να μην περάσεις τάξη είναι να κάνεις ο ίδιος αίτηση.
 
Τρίτον, επανήλθε ο κομματισμός και ο συνδικαλισμός στην επιλογή των διευθυντών: Με πελατειακά κομματικά κριτήρια διορίστηκαν ακατάλληλοι Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης, χωρίς να διαθέτουν ουσιαστικά προσόντα. Ακόμα χειρότερα, βασικό κριτήριο για τις επιλογές Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και την τοποθέτηση Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αποτέλεσε η ψηφοφορία στον σύλλογο διδασκόντων. Διευθυντής δεν γίνεται ο καλύτερος, αλλά ο πιο αρεστός.
 
Τέταρτον, ισοπεδώθηκε και η ιδιωτική Εκπαίδευση: Η Κυβέρνηση, αντί να αναβαθμίσει το δημόσιο σχολείο, επιχειρεί να κοντύνει το ιδιωτικό σχολείο, ψαλιδίζοντας τα πλεονεκτήματά του: Τη δυνατότητα επιλογής και αξιοκρατικής αντιμετώπισης του εκπαιδευτικού προσωπικού και τις δυνατότητες διαφοροποίησης στο εφαρμοζόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Με τη νέα ρύθμιση, η διοίκηση του κάθε σχολείου στο εξής δεν θα μπορεί να διαφυλάξει την ποιότητα της εκπαιδευτικής υπηρεσίας, που παρέχει στους μαθητές. Επιπλέον, δεν θα μπορεί να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτικό που δεν αποδίδει. Ταυτόχρονα, αποκλείοντας τις δυνατότητες διαφοροποίησης στο εφαρμοζόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, η Κυβέρνηση, που ισοπέδωσε τα Πρότυπα και Πειραματικά δημόσια σχολεία, τώρα ισοπεδώνει και τα ιδιωτικά.
 
Πέμπτον, πάγωσε κάθε προσπάθεια αξιολόγησης: Καταργείται κάθε έννοια αξιοκρατίας και αξιολόγησης σε όλη την εκπαιδευτική δομή, στο όνομα μιας δήθεν ιδανικής ισότητας. Για εσάς, η ρετσινιά της Αριστείας δεν ήταν μια λεκτική υπερβολή, αλλά ο πυρήνας μιας εδραιωμένης αντίληψης. Κι όμως, παντού αλλού, σε όλες τις ευνομούμενες Πολιτείες, η αξιοκρατία και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των ακαδημαϊκών δομών αποτελεί το βασικό εργαλείο για την αναβάθμιση των εκπαιδευτικών συστημάτων. Όλα και όλοι αξιολογούνται – και μόνον έτσι βελτιώνονται. Διότι η αξία μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας ή ενός εκπαιδευτικού συστήματος δεν μπορεί να τεκμηριωθεί όταν δεν υπάρχουν και αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης. Όπως επίσης και κοινώς αποδεκτές διαδικασίες ελέγχου της αποτελεσματικότητας.
 
Αυτά όμως, στην Ελλάδα της ήσσονος προσπάθειας του κ. Φίλη και του κ. Τσίπρα είναι προφανώς περιττά.
 
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
 
Εκεί, που ομολογουμένως η Κυβέρνηση ξεπέρασε ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό, είναι στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
 
Πρώτον,  επαναφέρατε τους αιώνιους φοιτητές: Η Κυβέρνηση τους έδωσε το δικαίωμα, ακόμα και σε όσους είχαν διαγραφεί με τις προβλέψεις του ν.4009/2011, να αποκτήσουν δικαίωμα επανεγγραφής. Εδώ πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά. Γιατί κάποιος, ο οποίος αποδεδειγμένα δεν ενδιαφέρεται να ολοκληρώσει τις σπουδές του, να παραμένει εγγεγραμμένος στα μητρώα του Πανεπιστήμιου; Μια εξήγηση υπάρχει μόνο. Ο κ. Φίλης, ως αιώνιος φοιτητής, αποφάσισε να πάρει το πτυχίο του. Αλλά αυτός δεν είναι αρκετός λόγος για να στέλνουμε ένα μήνυμα ωχαδερφισμού στους φοιτητές: Ότι δεν πειράζει, πάρτε όσο χρόνο χρειάζεστε για να ολοκληρώσετε τις σπουδές σας. Το δικαίωμα στη δωρεάν Παιδεία πρέπει να συνοδεύεται και από την υποχρέωση ολοκλήρωσης των σπουδών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
 
Δεύτερον, καταργήσατε ουσιαστικά τα Συμβούλια Ιδρύματος: Είχα την ευκαιρία να συναντηθώ την προηγούμενη εβδομάδα με 30 προέδρους, αντιπροέδρους και μέλη Συμβουλίων Ιδρυμάτων Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. Τα Συμβούλια Ιδρύματος είχαν συγκροτηθεί από σημαντικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Από καταξιωμένους καθηγητές, διεθνούς φήμης, αρκετοί από τους οποίους ήλθαν από το εξωτερικό για να προσφέρουν αφιλοκερδώς τις εμπειρίες τους στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Και εσείς τα απαξιώνετε. Γιατί σας ενοχλούν οι ανεξάρτητες φωνές. Γιατί απεχθάνεστε την ποιότητα. Λες και έχουμε την πολυτέλεια στην Ελλάδα να διώχνουμε έναν Μπερτσιμά ή έναν Νεχαμά ή ακόμα και έναν Jack Davis, που έκανε τις σημαντικές ανασκαφές στην Πύλο πέρυσι. Σε μια εποχή που τα δημόσια Πανεπιστήμιά μας πρέπει να ανοίγονται στο κόσμο, εσείς τα κλείνετε στο δικό σας μικρόκοσμο.
 
Τρίτον, δρομολογείτε την ουσιαστική κατάργηση των Μεταπτυχιακών προγραμμάτων: Το σχέδιο νόμου που έθεσε πρόσφατα σε διαβούλευση το Υπουργείο Παιδείας για τα Μεταπτυχιακά είναι ένα έκτρωμα εμπάθειας και ιδεοληψίας. Με αυτό αφαιρείται από τις Πανεπιστημιακές αρχές η δυνατότητα ίδρυσης μεταπτυχιακών προγραμμάτων με δίδακτρα, δυνατότητα η οποία μεταβιβάζεται στον Υπουργό. Έτσι πλήττεται ευθέως η αυτονομία και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων.
 
Ταυτόχρονα, μπαίνει πολύ χαμηλό πλαφόν στα δίδακτρα των μεταπτυχιακών, με αποτέλεσμα τα Πανεπιστήμια να χάνουν πολύτιμους οικονομικούς πόρους.
 
Το σχέδιο, εφόσον γίνει νόμος, θα λειτουργήσει καταστρεπτικά σε ένα πεδίο που άνθησε τα τελευταία 15 χρόνια. Και που συνιστά ένα σαφές δείγμα του τι μπορεί να επιτύχουν τα ελληνικά Α.Ε.Ι. όταν απελευθερωθούν από τον ασφυκτικό κρατικό εναγκαλισμό. Την αξία ενός μεταπτυχιακού προγράμματος θα την κρίνει η ίδια η αγορά και όχι ο κάθε άσχετος Υπουργός.  Αν οι γνώσεις που παρέχουν δεν συνάδουν με το ύψος των διδάκτρων, τότε το πρόγραμμα δεν θα επιβιώσει.
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Δεν θα συνεχίσω άλλο απαριθμώντας παραδείγματα μιας Κυβέρνησης που εκτονώνει στην Παιδεία όλα τα ιδεοληπτικά της απωθημένα.  Θα πω μόνο τα εξής: Σε αυτήν την τυφλή πορεία σύγκρουσης και διχασμού δεν μπορούσε να μείνει απέξω ούτε η Εκκλησία της Ελλάδας.
 
Κανείς δεν είχε αντίρρηση για την ανάγκη εξέλιξης του μαθήματος των θρησκευτικών και προσαρμογής του στα σύγχρονα δεδομένα. Ούτε καν η ίδια η Εκκλησία. Αυτά όμως γίνονται κατόπιν μελέτης και συναινετικά. Ποτέ συγκρουσιακά. Ειδικά, δεδομένου ότι η Ορθοδοξία αποτελεί κομμάτι της συλλογικής μας συνείδησης και της ταυτότητάς μας.  
 
Η αλήθεια είναι άλλη: Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν απλά η αφορμή για να δρομολογήσετε άλλη μια σύγκρουση, που αφορά μόνο στον μικρόκοσμο των συνιστωσών σας. Διχάζετε τον λαό και στο ζήτημα της Εκκλησίας.  Στηρίζετε έναν Υπουργό που προσβάλλει βάναυσα την Εκκλησία της Ελλάδος, με την ανιστόρητη επιθετικότητά του.
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Για τη Νέα Δημοκρατία, η μεταρρύθμιση στην Παιδεία αποτελεί πρώτη πολιτική προτεραιότητα. Θα έχουμε την ευκαιρία στο αμέσως επόμενο διάστημα να παρουσιάσουμε τις προγραμματικές μας θέσεις με λεπτομέρεια.
 
Σήμερα, θέλω να μιλήσω για τους βασικούς άξονες της πολιτικής μας. Η δική μας λογική, η δική μας επιλογή συνοψίζεται στο δίπτυχο «ελεύθερο σχολείο» και «αυτόνομο Πανεπιστήμιο». Σχολεία και Πανεπιστήμια τα οποία δεν ελέγχονται ασφυκτικά, από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά που εποπτεύονται παραγωγικά και με κριτήρια ποιότητας. Που βάζουν πρώτα τον πολίτη - δηλαδή πρώτα τον μαθητή και τον φοιτητή και όχι τον απρόσωπο γραφειοκράτη του Υπουργείου.
 
Μιλάμε συχνά ως χώρος για τις έννοιες της αυτονομίας, της αξιολόγησης, της Αριστείας. Αυτές οι τρείς έννοιες συνθέτουν αξιακά την πρόταση που θα παρουσιάσουμε στον ελληνικό λαό για την Παιδεία, κατά το προσεχές διάστημα:
 
Αυτονομία, διότι αν και η αυτόνομη λειτουργία των σχολικών μονάδων και το αυτοδιοίκητο των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων έχουν θεσμική κατοχύρωση, εντούτοις το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τα πιο συγκεντρωτικά στην Ευρώπη. Η ενίσχυση της αυτονομίας αναβαθμίζει το ρόλο των μονάδων/ιδρυμάτων και του εκπαιδευτικού - διοικητικού προσωπικού, αλλά και την ανάγκη για μεγαλύτερη υπευθυνότητα απέναντι στους εκπαιδευόμενους και την κοινωνία ευρύτερα.
 
Αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα, διότι η αποκέντρωση και η αυτονομία σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται με την ασυδοσία, την αναξιοκρατία και την απουσία ελέγχου και λογοδοσίας. Αντίθετα, η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται οργανωμένα, χρησιμοποιώντας σύγχρονες τεχνικές και να διασφαλίζει την ορθή και αποδοτική λειτουργία και την ποιότητα της παρεχόμενης Εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση δεν μπορεί να είναι προαιρετική, ούτε απογυμνωμένη από παρεμβάσεις ενθάρρυνσης και επιβράβευσης της πρόσθετης προσπάθειας. Αλλά ούτε και από διορθωτικές παρεμβάσεις - μέσω επιμόρφωσης - όταν και όπου παρατηρούνται υστερήσεις.
 
Τέλος, επανέρχομαι στην παρεξηγημένη έννοια της Αριστείας. Κατηγορηθήκαμε για τη χρήση αυτής της έννοιας από τη συγκυβέρνηση, ως θιασώτες του «ελιτισμού», του «κοινωνικού δαρβινισμού», των «ολίγων». Η Αριστεία όμως δεν αφορά στους λίγους. Αφορά στους πολλούς. Αφορά στο σχολείο και το Πανεπιστήμιο ως μηχανισμούς κοινωνικής κινητικότητας και μηχανισμούς ατομικής προόδου και προκοπής – όπως συνέβη κατά τις τελευταίες δεκαετίες σε όλες τις γωνιές της Πατρίδας μας.  Και όταν μιλάμε για μια δημόσια Παιδεία με λογική Αριστείας, αυτό ακριβώς εννοούμε. Την πρόσβαση, την κινητικότητα, την ορμή προς τα πάνω, τις ατομικές και οικογενειακές υπερβάσεις για την πρόοδο των παιδιών μας. Δεν θέλουμε να εξισωθούν όλοι προς τα κάτω - όπως εσείς - αλλά να σκαρφαλώσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι προς τα επάνω.
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Όταν μιλάμε για μεταρρύθμιση στην Παιδεία σκεφτόμαστε αμέσως τα Πανεπιστήμια.  Όμως, η καρδιά της Εκπαίδευσης χτυπά στο δημόσιο σχολείο, στο νηπιαγωγείο, στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.  Όλα ξεκινούν από την προσχολική αγωγή. Οι μελέτες, μας δείχνουν ότι τα παιδιά που δεν πάνε παιδικό σταθμό έχουν, στη συνέχεια, περισσότερες πιθανότητες να έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Με άλλα λόγια,  οι ανισότητες δρομολογούνται από πολύ νωρίς στη ζωή ενός παιδιού. Για αυτό επαναλαμβάνω τη δέσμευση μου. Με Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, κανένα παιδί δεν θα βρεθεί εκτός παιδικού σταθμού.
 
Όσον αφορά στα δημόσια σχολεία, χωρίς αφοσιωμένους δασκάλους και καθηγητές, με μεγαλύτερη ελευθερία στη διαχείριση του διδακτικού έργου, με προγράμματα σπουδών που προάγουν δεξιότητες και όχι στείρα παπαγαλία, καμία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να σταθεί.
 
Όλες οι διεθνείς μελέτες δείχνουν ότι τη διαφορά στην ποιότητα της Εκπαίδευσης δεν την κάνουν κυρίως οι υποδομές ούτε το μέγεθος της τάξης, αλλά η ποιότητα των δασκάλων και η καταξίωσή τους. Έχουμε μια υποχρέωση απέναντι στους δασκάλους και τους καθηγητές του δημόσιου σχολείου να αναδείξουμε τη σημασία του επιστημονικού και παιδαγωγικού έργου τους. Να αξιολογούμε τη δουλειά τους. Να τους επιμορφώνουμε με θεωρητικά σεμινάρια, αλλά και με πρακτική άσκηση στην τάξη. Και βέβαια να επιβραβεύουμε έμπρακτα τους καλύτερους.
 
Στον πυρήνα της πρότασης μας για μια ποιοτική επανάσταση στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι η έννοια του νέου σχολείου, που θα επαναξιολογεί όλα όσα ξέρουμε για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα σχολεία στη χώρα μας.
 
Για τα Δημοτικά είναι απαραίτητη η καθιέρωση ενός ενιαίου τύπου για όλα τα Δημοτικά Σχολεία, που θα στηρίζεται στο Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ). Το ολοήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα είχε διευκολύνει σημαντικά τους εργαζόμενους γονείς. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν, από νωρίς, εξοικείωση με πρόσθετα αντικείμενα αιχμής, όπως η πληροφορική και η αγγλική γλώσσα. Αλλά και να γνωρίσουν νέα γνωστικά αντικείμενα, όπως η μουσική, η θεατρική αγωγή και τα εικαστικά.
 
Και βέβαια, θα επαναφέρουμε άμεσα τα πρότυπα - πειραματικά σχολεία ως νησίδες Αριστείας, καινοτόμων παιδαγωγικών προσεγγίσεων και συνεχούς αξιολόγησης και προόδου. Θα επιβάλουμε απόλυτη αξιοκρατία στην επιλογή των 13 Περιφερειακών διευθυντών. Η επιλογή τους θα γίνεται από το ΑΣΕΠ. Το ΑΣΕΠ θα θέσει επίσης συγκεκριμένες προδιαγραφές και θα επιβλέπει την διαδικασία επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Θα δώσουμε μεγαλύτερη ευελιξία στα σχολεία να ξεφύγουν από την τυραννία του ασφυκτικού ωρολόγιου προγράμματος. Και βέβαια, ήρθε η ώρα να συζητήσουμε τη δυνατότητα να επιλέγουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές το σχολικό βιβλίο που τους ταιριάζει περισσότερο από μια εγκεκριμένη λίστα.
 
Ο επαγγελματικός προσανατολισμός πρέπει να επανεισαχθεί. Όχι όπως γινόταν μέχρι σήμερα, αλλά με ανάπτυξη εξατομικευμένων προγραμμάτων συμβουλευτικής, που θα λαμβάνουν υπόψη τις κλίσεις, τις δεξιότητες και τις επιθυμίες των μαθητών. Όπως πρέπει, επιτέλους, να διδάσκεται και η επιχειρηματικότητα στα σχολεία.
 
Θα προβούμε επίσης στη Δημιουργία Πρότυπων Επαγγελματικών Λυκείων σε αντιπροσωπευτικές περιοχές, τα οποία θα συνεργάζονται με επιχειρήσεις του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα. Είναι σημαντικό να αλλάξουν τα κοινωνικά στερεότυπα για την Επαγγελματική Εκπαίδευση ήδη από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Δεν είναι δυνατόν μόλις το 20% των μαθητών να κατευθύνεται στην επαγγελματική Εκπαίδευση, όταν στις πιο πολλές Ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό ξεπερνά το 50%. Και βέβαια, θα απελευθερώσουμε την ιδιωτική Εκπαίδευση από τα δεσμά του κρατισμού. Αλλά θα ζητήσουμε και από τα ιδιωτικά σχολεία να παρέχουν περισσότερες υποτροφίες σε φτωχά και ταλαντούχα παιδιά, παρέχοντας συγκεκριμένα φορολογικά κίνητρα.
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Έρχομαι τώρα στα ζητήματα των Πανεπιστημίων: Καμία συζήτηση για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση δεν μπορεί να ξεκινήσει αν δεν τοποθετήσει στο επίκεντρό της την ανάγκη για την αλλαγή του άρθρου 16 του Συντάγματος.
 
Το ζήτημα του «άρθρου 16» υπήρξε παραδοσιακά τοτέμ των «αντι-μεταρρυθμιστών» στη χώρα μας. Η αντίδραση, όμως, σε αυτή την αλλαγή είναι αποκαλυπτική τόσο συμφερόντων όσο και νοοτροπιών. Και φυσικά, αναδεικνύει μεγάλες αντιφάσεις.
 
Κατ’ αρχήν, η Ελλάδα αναγνωρίζει τα πτυχία Πανεπιστημίων άλλων χωρών - αυτονοήτως της Ε.Ε., αλλά όχι μόνο – τα οποία είναι μη κρατικά.
 
Είναι αποδεκτό, δηλαδή, κάποιος να είναι απόφοιτος ιδιωτικού πανεπιστημίου – κερδοσκοπικού ή μη, αρκεί αυτό να μην είναι ελληνικών συμφερόντων. Για πόσο καιρό θα συνεχίζεται αυτή η αντίφαση; Γιατί να στερήσουμε τη δυνατότητα από τη χώρα μας να μετατραπεί σε ένα περιφερειακό κέντρο Ανώτατης Εκπαίδευσης, προσελκύοντας σημαντικές επενδύσεις και δημιουργώντας δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας; Το έκανε η Κύπρος, το έκανε η Τουρκία. Ως πότε θα παραμένουμε δέσμιοι αγκυλώσεων;
 
Και μια τελευταία ιστορική αναφορά γύρω από αυτό το θέμα. Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα το μαύρο πρόβατο της διεθνούς εκπαιδευτικής κοινότητας. Το νέο ελληνικό κράτος δεν διανοήθηκε να δημιουργήσει μονοπώλιο στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Σας διαβάζω το άρθρο 16 του Συντάγματος του 1864: « Επιτρέπεται εις ιδιώτας και εις νομικά πρόσωπα η ίδρυσις ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, λειτουργούντων κατά το Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους».
 
Μετά από 152 χρόνια συζητάμε ακόμα για την επιστροφή στα αυτονόητα…
 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Εκτός από την αναθεώρηση του Συντάγματος, υπάρχουν πολλές παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν άμεσα, για να αναβαθμιστεί ο ρόλος του Δημόσιου Πανεπιστημίου. 
 
Κάποιες από αυτές αφορούν στην επαναφορά διατάξεων του νόμου 4009 με τις αναγκαίες βελτιώσεις. 
 
Άλλες πηγαίνουν πολύ πέρα από το πλαίσιο του νόμου, όπως αυτός ψηφίστηκε το 2011.
 
Αναφέρω ενδεικτικά:

  • Άμεση έκδοση των οργανισμών και των εσωτερικών κανονισμών των Α.Ε.Ι., συμπεριλαμβανομένων και των ΝΠΙΔ έτσι ώστε να λειτουργήσει στην πράξη ο νόμος 4009.
  • Αποκατάσταση της λειτουργίας και ενίσχυση των Συμβουλίων Ιδρύματος ως απαραίτητο βήμα για να υπάρχει περισσότερη λογοδοσία και εσωτερική εποπτεία της ασκούμενης διοίκησης.
  • Καθορισμός του ετήσιου αριθμού των εισακτέων σε Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι. αποκλειστικά από τα ίδια τα ιδρύματα, τα οποία θα ορίζουν και τον ελάχιστο βαθμό εισαγωγής.
  • Ανάδειξη της Ελλάδας σε διεθνές κέντρο παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών στη Ν.Α. Ευρώπη, με ίδρυση ξενόγλωσσων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων.
  • Μεγαλύτερη σύνδεση της Εκπαίδευσης και έρευνας με την παραγωγική διαδικασία για να μειωθεί το χάσμα δεξιοτήτων στην αγορά εργασίας.
  • Κίνητρα για δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ πανεπιστημίων και νεοφυών επιχειρήσεων, που να αφορούν εφαρμοσμένη έρευνα και εμπορευματικοποίηση νέων ιδεών.
  • Διοργάνωση θερινών σχολείων (summer schools) από τα Ιδρύματα.
  • Νέος ακαδημαϊκός χάρτης της χώρας με κίνητρα για δημιουργία clusters και επίτευξη οικονομίας κλίμακας στις υποδομές.
  • Και, βέβαια, συνεχής και περιοδική αξιολόγηση των προγραμμάτων σπουδών, των διδασκόντων και των ιδρυμάτων και πιστοποίηση από μια ισχυρή Ανεξάρτητη Αρχή.

 
 
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
 
Αυτές είναι μόνο μερικές ενδεικτικές προτάσεις από το σύνολο του προγράμματος, που θα υιοθετήσουμε και θα εφαρμόσουμε ως μελλοντική Κυβέρνηση του τόπου. Και είναι προτάσεις που θα ήμασταν διατεθειμένοι να στηρίξουμε από σήμερα και ως Αντιπολίτευση, αν είχαμε απέναντί μας μια Κυβέρνηση που θα μπορούσε να αντιληφθεί τη χρησιμότητά τους. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται πάνω από όλα ανοιχτό πνεύμα και διάθεση να μάθουμε από άλλες χώρες που πέτυχαν πολλά στον τομέα της Παιδείας.
 
Δυστυχώς, αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν με την σημερινή Κυβέρνηση. Και για το λόγο αυτό, ειδικά στον τομέα της Παιδείας ό,τι έχετε νομοθετήσει θα καταργηθεί μέσα στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής μας. Η δική σας κακή παρένθεση θα αποτελεί ένα προσωρινό πισωγύρισμα στο δρόμο προς μια ποιοτική και σύγχρονη Εκπαίδευση στην Ελλάδα.
 
Κλείνω με την εξής σκέψη:
 
Η ποιότητα της Παιδείας στη χώρα μας οριοθετεί, όχι απλά την προοπτική της για το μέλλον αλλά, σε τελική ανάλυση, την ποιότητα της Δημοκρατίας μας. Χρέος κάθε δημοκρατικής πολιτείας είναι να διαμορφώνει ελεύθερους και δημιουργικούς ανθρώπους, που μπορούν να αξιοποιήσουν στο μέγιστο τις δυνατότητές τους. Αλλά μπορούν και να προσαρμόζονται σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Τίποτε δεν μένει σταθερό. Το μέλλον έρχεται ορμητικά επάνω μας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε ακίνητοι. Και πάντως δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την αναμόχλευση ξεπερασμένων ιδεολογικών αγκυλώσεων που, αντί να μας πάνε μπροστά, μας γυρνάνε πίσω στο πιο σκοτεινό μας παρελθόν. Η Ελλάδα πρέπει να γίνει η χώρα της πραγματικής αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών.
 
Η χώρα που θα επιτρέψει σε ένα φτωχό παιδί μονογονεϊκής οικογένειας από την Δυτική Αθήνα να πάει σε ένα καλό δημόσιο σχολείο και να ξέρει ότι, αν δουλέψει σκληρά, θα το περιμένει ένα καλύτερο αύριο.
 
Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στη νέα γενιά.
 
Αυτή είναι η ευθύνη μας απέναντι στην πατρίδα μας.
 
Σας ευχαριστώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οικονομία

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους παραμένει…

Παραγωγή και Εμπόριο

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, για την 81η Δ.Ε.Θ., επισκέφθηκε σήμερα, Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου, την εταιρία MLS Multimedia.

Αμέσως…

Πολιτισμός

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, κ. Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας, μετά τη σύσκεψη στο Υπουργείο Πολιτισμού για το Μετρό Θεσσαλονίκης, έκανε την…

Οικονομία

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης κ. Σταύρος Καλαφάτης, ο Υπεύθυνος του Τομέα Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων βουλευτής Σερρών κ. Κώστας…

Κοινωνική Πολιτική

Η Νέα Δημοκρατία παρουσίασε σήμερα, Τρίτη 1 Νοεμβρίου, Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων και Μεταμοσχεύσεων, 5 προτάσεις για την βελτίωση του καθεστώτος δωρεάς ανθρωπίνων ιστών – οργάνων και…

Οικονομία
Υπάρχει στην Ελλάδα ένα τεράστιο, ανεκμετάλλευτο δυναμικό νέων ανθρώπων, που θέλουν να δημιουργήσουν τη δικιά τους επιχείρηση.  Αυτό, όμως, το εκκολαπτόμενο σύστημα νέας επιχειρηματικότητας…
Οικονομία

Η Νέα Δημοκρατία, καλύπτοντας υπεύθυνα, για άλλη μια φορά, την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, προωθεί για ψήφιση στη Βουλή, τροπολογία για την…

Κοινωνική Πολιτική

Κλιμάκιο της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον Υπεύθυνο του Τομέα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Κόμματος, βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης, κ.Σταύρο Καλαφάτη, επισκέφθηκε σήμερα τη Διαμαντίδειο Στέγη…

Πολιτισμός

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, κ. Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας, με αφορμή τη σύλληψη από την ΕΛ.ΑΣ., ατόμων που εμπλέκονται σε περιπτώσεις…

Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση
...με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, σε αυτήν την εκδήλωση, που συνδιοργανώνεται από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής και το Konrad Adenauer...
Παιδεία

Κύριε Τσίπρα,
 
Θέλω να γυρίσω το ρολόι του χρόνου πίσω, έξι μήνες. Τον Μάρτιο του 2016, όταν με το ίδιο θράσος, το οποίο επιδείξατε και σήμερα, ζητούσατε προ Ημερησίας Διατάξεως…

Οικονομία

Ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κωστής Χατζηδάκης και ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, παρουσίασαν σήμερα, Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου, την πρόταση…