Δευτερολογία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην προ Ημερησίας Διατάξεως Συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία

Παιδεία

Παιδεία
ΘΕΜΑΤΑ -
Παιδεία
Facebook Twitter Google+

Κύριε Τσίπρα,
 
Θέλω να γυρίσω το ρολόι του χρόνου πίσω, έξι μήνες. Τον Μάρτιο του 2016, όταν με το ίδιο θράσος, το οποίο επιδείξατε και σήμερα, ζητούσατε προ Ημερησίας Διατάξεως Συζήτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Έγινε αυτή η συζήτηση στις 29 Μαρτίου. Και, κατά γενική ομολογία, υποστήκατε μία πανωλεθρία.
 
Επανέρχεστε, λοιπόν, τώρα στον τόπο του εγκλήματος και χαίρομαι που σύρεστε στην αποδοχή της πρότασής μας. Κοιτάξτε, όμως. Υπάρχει μία μεγάλη διαφορά, σε σχέση με το τι γνωρίζαμε το Μάρτιο του 2016, καθώς έχουν προστεθεί μία σειρά από δεδομένα στο δημόσιο διάλογο: Ο κ. Καλογρίτσας, η Τράπεζα Αττικής, η οffshore της Αυγής. Με πολύ μεγάλη χαρά, λοιπόν, κ. Τσίπρα, θα έρθουμε να τα συζητήσουμε όλα. Θα αναμένω με ανυπομονησία από τον Πρόεδρο της Βουλής να καθορίσει τη σχετική ημερομηνία.
 
Θέλω να κάνω μία αναφορά στην καταληκτική σας παρατήρηση σχετικά με τα βιώματα του καθενός, τα δικά σας, τα δικά μου. Δηλώσατε υπερήφανος για τη συμμετοχή στο μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. Είναι δικαίωμά σας να το κάνετε. Οφείλω να επισημάνω βέβαια ότι αυτό το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα συχνά παρεκτράπη σε εκδηλώσεις ακραίας βίας, η οποία στιγμάτισε, δυστυχώς, την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου. Και βέβαια θέλω να θυμίσω κάτι σε εσάς που δεν το γνωρίζετε. Είναι ίσως συμβολικό και μου κάνει εντύπωση γιατί δεν το θυμάστε εσείς, κ. Τσίπρα. Θυμάστε ποιο ήταν το όνομα της φοιτητικής παράταξης της οποίας ήταν επικεφαλής ο κ. Τσίπρας στα φοιτητικά του χρόνια; «Εγκέλαδος». Λοιπόν, αυτόν τον εγκέλαδο έχετε προκαλέσει στη χώρα. Έχετε γκρεμίσει ό,τι υπήρχε.
 
Μιας και μιλάμε για βιώματα - δεν είχα πρόθεση ειλικρινά να το αναφέρω, αλλά με κατηγορήσατε ότι δεν έχω περάσει έξω από δημόσιο σχολείο και έξω από δημόσιο Πανεπιστήμιο – πράγματι είχα τη δυνατότητα να σπουδάσω σε ένα κορυφαίο αμερικάνικο μη κρατικό Πανεπιστήμιο. Φαντάζομαι ότι και εσείς, κ. Τσίπρα, αν θα θέλατε να ακολουθήσετε την ίδια διαδρομή, δεν θα είχατε δυσκολία να το κάνετε. Ξέρετε, σκληρή δουλειά χρειάζεται. Την οικονομική άνεση νομίζω την είχατε να μπορούσατε να πηγαίνατε και εσείς σε ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο.
 
Εγώ έκανα αυτή την επιλογή. Αλλά μην εγκαλείτε εμένα ότι δεν έχω περάσει έξω από ιδιωτικό σχολείο, όταν εσείς στέλνετε τα παιδιά σας σε ιδιωτικό σχολείο. Αυτή είναι η απόλυτη υποκρισία, κ. Τσίπρα. Εσείς ο ίδιος δεν εμπιστεύεστε το εκπαιδευτικό σύστημα. Εσείς ο ίδιος αναγνωρίζετε τα προνόμια της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Λοιπόν, μην αναφέρεστε σε προσωπικά βιώματα, όταν η δική σας διαδρομή αναδεικνύει το βαθμό της υποκρισίας.
 
Έρχομαι τώρα στα θέματα τα οποία θίξατε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μία ιστορική αναφορά. Το 1991-1992, η Φιλανδία πέρασε από μία πολύ βαριά οικονομική κρίση, η οποία περίπου διέλυσε την οικονομία της και την υποχρέωσε να ανασυγκροτήσει πλήρως τον παραγωγικό της ιστό. Οι πολιτικές δυνάμεις, κ. Τσίπρα, της Φιλανδίας κατάφεραν σε εκείνη την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία να συνεννοηθούν μεταξύ τους, να προτάξουν την Παιδεία ως απόλυτη προτεραιότητα και να συμφωνήσουν σε ένα εθνικό σχέδιο δράσης. Και τα αποτελέσματα έγιναν ορατά μετά από δέκα χρόνια. Η Φιλανδία σήμερα έχει ένα από τα καλύτερα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα. Τα δε δεκαπεντάχρονα παιδιά της είναι στην πρώτη τριάδα των διαγωνιστικών εξετάσεων της PIZA.
 
Αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε και το ίδιο στη χώρα μας. Φοβάμαι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο στη χώρα μας, επειδή δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ορισμένα προφανή και αυτονόητα. Διότι πράγματι, μας χωρίζει, κ. Τσίπρα, μία ιδεολογική άβυσσος στο πως αντιλαμβανόμαστε την Παιδεία, την έννοια της Αριστείας, την έννοια της αξιολόγησης. Και πραγματικά μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να καταλάβω, γιατί εξακολουθείτε να αντιμετωπίζετε την Παιδεία με όρους παρελθόντος.
           
Αναφερθήκατε στη δεκαετία του ’80. Και πράγματι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση την οποία προωθείτε, στην ουσία είναι μία αντιγραφή του νόμου πλαισίου του 1982. Ακριβώς αυτές τις έννοιες επαναφέρετε. Αλλά για σκεφτείτε, ότι ένα παιδί το οποίο θα μπει στην πρώτη δημοτικού φέτος, το 2016, κ. Τσίπρα, θα τελειώσει το σχολείο το 2028 και θα τελειώσει το Πανεπιστήμιο το 2032 – 2033. Γίνεται κάποια σοβαρή συζήτηση σήμερα στη χώρα για το πώς θα είναι ο κόσμος τότε; Ποιες είναι οι δεξιότητες που θα χρειάζονται αυτά τα παιδιά; Ποια είναι τα επαγγέλματα τα οποία θα υπάρχουν εκείνη την εποχή;
 
Για αυτό σας λέω πόσο απαραίτητη είναι η σύνδεση της αγοράς εργασίας με τα Πανεπιστήμια. Και εσείς απαντάτε με ένα γενικό αφορισμό: «Μια χαρά είναι οι πτυχιούχοι των ελληνικών Πανεπιστημίων. Το πρόβλημα είναι στην αγορά εργασίας». Τόσο στενή αντίληψη έχετε για τον τρόπο με τον οποίον συνδέεται η εκπαίδευση με την αγορά και με την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων παιδιών;
           
Για να δούμε, λοιπόν, αν μπορούμε να συμφωνήσουμε, έστω και σήμερα, έστω και καθυστερημένα, σε κάποια αυτονόητα.
 
Πρέπει ή δεν πρέπει, κ. Τσίπρα, να δώσουμε μεγαλύτερη αυτονομία στις σχολικές μονάδες; Ναι ή όχι; Θα ήθελα μία ξεκάθαρη απάντηση.
 
Πρέπει ή δεν πρέπει να αναγνωρίζουμε το έργο των πολλών, εξαιρετικών δημοσίων λειτουργών, καθηγητών και δασκάλων, που - σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες - κρατάνε το δημόσιο σχολείο όρθιο; Πρέπει ή δεν πρέπει τελικά να αξιολογείται το διδακτικό έργο;
           
Κύριε Τσίπρα, αναφερθήκατε, και πάλι ψευδώς, στην αξιολόγηση, την οποία είχα προτείνει και είχα νομοθετήσει. Αναφέρατε κάτι το οποίο γνωρίζετε ότι είναι ψέμα: Είπατε ότι το 15% της χαμηλότερης βαθμολογίας θα οδηγείτο νομοτελειακά σε απολύσεις, όταν γνωρίζετε ότι υπήρχε ξεκάθαρη νομοθετική ρύθμιση που αυτό το απέκλειε. Εξακολουθείτε και επαναλαμβάνετε, λοιπόν, την ίδια καραμέλα. Να σας ρωτήσω λοιπόν: Εσείς, τι είδους αξιολόγηση ακριβώς θέλετε; Γιατί 20 μήνες μετά δεν έχετε φέρει ούτε μία πρόταση νόμου για την έννοια της αξιολόγησης;
           
Για αυτό δεν φέρνετε καμία αξιολόγηση, κ. Τσίπρα. Για αυτό ακριβώς και σας προβληματίζει τόσο πολύ αυτή η έννοια. Φαντάζομαι ότι θα σας έχει πει ο κ. Κατρούγκαλος ότι, όταν παρέδωσα το Υπουργείο, είχα έτοιμο νομοσχέδιο για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, το οποίο ξέφευγε και από τη λογική της ποσόστωσης. Γιατί, λοιπόν, δεν το υλοποιήσατε;
 
            Αλλά μιας και μιλάμε για ποσόστωση, κ. Τσίπρα, μήπως έχετε υπόψη σας τις δηλώσεις που πρόσφατα έκανε η Υπουργός σας, η κυρία Φωτίου;
 
            Να σας τις θυμίσω; «Το 15% μόνο των υπαλλήλων αξίζουν και δουλεύουν. Το 15%». Η κυρία Φωτίου τα είπε αυτά. Αφήστε, λοιπόν, στην άκρη την υποκρισία. Από τη μία να λέτε ότι όλοι είναι ίσοι και από την άλλη, οι δικοί σας Υπουργοί να επισημαίνουν τις προφανείς ανισότητες, οι οποίες υπάρχουν στην ίδια τη δημόσια τη Διοίκηση.
 
            Ελάτε, λοιπόν, να συμφωνήσουμε σε ένα πλαίσιο αξιολόγησης, το οποίο θα μπορεί να επιβραβεύει πραγματικά τους άξιους δασκάλους - γιατί όχι και μισθολογικά - αλλά θα μπορεί και να νουθετεί αυτούς οι οποίοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.
 
            Δεν θα κουραστώ να το λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Η αξιολόγηση είναι πρωτίστως η επιβράβευση του άξιου, όχι το εργαλείο τιμωρίας του λιγότερου καλού. Όταν όλοι παίρνουν 10, κ. Τσίπρα, τότε ο άξιος καθηγητής, ο άξιος δημόσιος λειτουργός, αισθάνεται κορόιδο. Λοιπόν, εμείς αυτό δεν το δεχόμαστε, διότι θέλουμε ο καθένας να επιβραβεύεται και να ανταμείβεται ανάλογα με τη δουλειά του. Εσείς προφανώς εξακολουθείτε, και σήμερα, αυτήν την έννοια να την απορρίπτετε. 
 
            Άλλο ερώτημα. Χρειαζόμαστε ή δεν χρειαζόμαστε πρότυπα πειραματικά δημόσια σχολεία, κ. Τσίπρα, για αριστούχους; Να το εξηγήσω να το καταλάβετε, γιατί μάλλον δεν το έχετε αντιληφθεί. Όλα τα πρότυπα σχολεία είναι και πειραματικά. Όλα τα πειραματικά σχολεία δεν είναι και πρότυπα. Να συμφωνήσουμε, λοιπόν, σε αυτό.
 
            Βεβαίως και χρειαζόμαστε πειραματικά σχολεία, τα οποία θα έχουν ένα ενδεικτικό, ένα τυχαίο δείγμα μαθητών, για να μπορούμε να δοκιμάζουμε καινούριες μεθόδους. Το ερώτημα δεν είναι αυτό. Το ερώτημα είναι αν χρειαζόμαστε και σχολεία πρότυπα της Αριστείας. Σήμερα υπάρχουν 9 όλα και όλα. Τα υπόλοιπα τα καταργήσατε, γιατί καταργήσατε τις εξετάσεις, κ. Τσίπρα. Ενημερωθείτε, επιτέλους, από τον Υπουργό σας. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν χρειαζόμαστε σχολεία της αριστείας σε κάθε Νομό, σε κάθε Περιφέρεια στα οποία να μπορεί ένας καλός μαθητής, φτωχός – η οικογένεια του οποίου δεν έχει τη δυνατότητα, που εσείς και εγώ έχουμε, να στείλουμε τα παιδιά μας σε ιδιωτικό σχολείο - να πάει και να φοιτήσει σε ένα τέτοιο σχολείο. Απαντήστε, λοιπόν, με ένα ναι ή με ένα όχι. Χρειαζόμαστε ή δεν χρειαζόμαστε τέτοια σχολεία;
 
Πρέπει ή δεν πρέπει το  Πανεπιστήμιο να συνδέεται με την αγορά εργασίας;
 
Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Τα ελληνικά Πανεπιστήμια, κ. Τσίπρα, παράγουν πάρα πολλούς πτυχιούχους. Πολλούς σε ειδικότητες οι οποίες δεν μπορούν να απορροφηθούν από την ελληνική αγορά εργασίας.
 
Σας ερωτώ: Έχει νόημα να εκπαιδεύουμε γιατρούς σε τετραπλάσιο βαθμό από αυτόν που πραγματικά χρειαζόμαστε, για να τους εξάγουμε στη συνέχεια στη Σουηδία ή στη Γαλλία και να πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος;
 
Πρέπει ή δεν πρέπει να έχουν τα ίδια τα Πανεπιστήμια μεγαλύτερο, αν όχι τον τελικό ρόλο να προσδιορίζουν τον αριθμό των εισακτέων; Ναι ή όχι; Περιμένω μία ξεκάθαρη απάντηση.
 
Χρειαζόμαστε ή δεν χρειαζόμαστε τελικά, κ. Τσίπρα, συγχωνεύσεις στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης; Ποιος είναι ο ιδανικός αριθμός Πανεπιστήμιων και T.E.I. για μία χώρα 10 εκατομμυρίων.
 
Πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν οικονομίες κλίμακος; Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν τμήματα και Σχολές που ενδεχομένως, υπό τις παρούσες συνθήκες, να μην είναι βιώσιμες.
 
Να την κάνουμε αυτή τη συζήτηση; Ναι ή όχι;
 
Συμφωνείτε ή δεν συμφωνείτε ότι πρέπει να ανοίξει αυτός ο διάλογος;
 
Δεν σας άκουσα να λέτε τίποτα για όλα αυτά. Ούτε εσάς, ούτε τον λαλίστατο, κατά τα άλλα, Υπουργό σας.
 
Και βέβαια το σημαντικότερο, κατά την άποψή μου, στο οποίο αναφέρθηκε και η Υπουργός: Πρέπει ή δεν πρέπει η Ελλάδα να γίνει διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο; Θέλετε ή δεν θέλετε, κ. Τσίπρα, ξενόγλωσσα τμήματα στα ελληνικά Πανεπιστήμια; Απαντήστε με ένα ναι ή με ένα όχι, επιτέλους.
 
Και όσον αφορά στα μη  κρατικά Πανεπιστήμια - να διορθώσω την κυρία Υπουργό - όλα τα κορυφαία Πανεπιστήμια, με μία εξαίρεση ίσως το Barclay, είναι μη κρατικά. Φαντάζομαι να το γνωρίζετε αυτό. Δεν είναι κερδοσκοπικά, αλλά είναι μη κρατικά Πανεπιστήμια. Αυτή είναι μία πραγματικότητα την οποία πρέπει να γνωρίζετε. Όπως θα πρέπει να γνωρίζετε ότι πράγματι και στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις. Υπάρχουν καλά ιδιωτικά Πανεπιστήμια, λιγότερο καλά ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ενδεχομένως και κάποια τα οποία να μην πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές.
 
Το ερώτημα όμως είναι απλό, κ. Τσίπρα: Γιατί πρέπει κάθε χρόνο να εξάγουμε 60.000 Έλληνες φοιτητές στο εξωτερικό, όταν θα μπορούν να σπουδάζουν εδώ; Και γιατί να μην μπορούμε να  προσελκύσουμε σημαντικές επενδύσεις σε ένα χώρο ο οποίος αναπτύσσεται ραγδαία διεθνώς και να καταστήσουμε αυτό τον καταπληκτικό τόπο ένα διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο; Να απαντήσετε, γιατί όχι; Γιατί όχι;
 
Το μη κερδοσκοπικό ή και το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο θα εξακολουθεί να εποπτεύεται από το ελληνικό Δημόσιο. Κανείς δεν μιλάει για ασύδοτη λειτουργία. Και προφανώς το Υπουργείο Παιδείας θα θέτει το πλαίσιο εποπτείας. Και υπάρχουν και διαδικασίες πιστοποίησης που εξασφαλίζουν την ποιότητα αυτών των Πανεπιστημίων.
 
Αλλά γιατί δεν θέλετε, παραδείγματος χάριν, ένα μεγάλο φιλανθρωπικό ίδρυμα να έρθει και να κάνει μία πάρα πολύ σημαντική δωρεά και να φτιάξει ένα κορυφαίο μη κερδοσκοπικό Πανεπιστήμιο; Σε τι σας ενοχλεί αυτό; Γιατί αντιβαίνει στη δική σας έννοια της Αριστείας;
 
Θα ήθελα πραγματικά να το καταλάβω. Γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο να ακούω σήμερα, στην Ελλάδα του 2016, κάποιον να υπερασπίζεται με τόσο φανατισμό το κρατικό μονοπώλιο στην ανώτατη εκπαίδευση.
 
Μία τελευταία παρατήρηση για το ζήτημα των θρησκευτικών. Εδώ πραγματικά πρέπει να σας πω ότι μπλέχτηκα. Μπλέχτηκα διότι άκουσα τον κ. Καμμένο - δεν τον βλέπω - να μας ανακοινώνει, με πολύ μεγάλη ικανοποίηση, ότι και με τη δική σας προσωπική συμφωνία, ακυρώνονται όλες οι πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί για την αλλαγή του μαθήματος των θρησκευτικών και ότι ο διάλογος ξεκινάει από μηδενική βάση. Αυτό μας είπε ο κ. Καμμένος. Μπορείτε να το επιβεβαιώσετε ή να το διαψεύσετε;

Να γνωρίζουμε απλά αν υπάρχει έστω και ο στοιχειώδης συγχρονισμός μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων. Διότι κατανοώ την προσπάθεια του κ. Καμμένου να είναι αρεστός στην Εκκλησία. Η αλήθεια, όμως, κ. Τσίπρα, δεν αμφισβητείται. Και στην επιστολή του Μακαριοτάτου λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους.

Μιλήσατε για διάλογο με την Εκκλησία. Μία και μοναδική συνάντηση έγινε. Σας ρωτώ, λοιπόν, ευθέως και θα ήθελα την απάντησή σας.  Η απαραίτητη αναμόρφωση του μαθήματος των θρησκευτικών - το τονίζω, η απαραίτητη αναμόρφωση του μαθήματος των θρησκευτικών - πρέπει ή δεν πρέπει να γίνει σε συνεννόηση με την Εκκλησία της Ελλάδος; Και θα ήθελα, παρακαλώ, μία ξεκάθαρη απάντηση.

Τελειώνω με κάτι το οποίο δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο. Το ανέφερε η κυρία Υπουργός λέγοντάς μας, ότι η Κυβέρνησή σας μεροληπτεί υπέρ των νέων επιστημόνων.

Είστε σοβαροί; Χθες, σε αυτήν την αίθουσα, δεν ψηφίσατε την αύξηση των εισφορών για τους νέους επιστήμονες; Σταματήστε, επιτέλους, κ. Τσίπρα, τόσο ξεδιάντροπα να κοροϊδεύετε την ελληνική κοινωνία και ειδικά τους νέους επιστήμονες.

Κλείνω με την ευχή, κ. Τσίπρα - γιατί διαπίστωσα, με ικανοποίηση, πρέπει να πω, ότι οι τόνοι στις δευτερολογίες ήταν πιο χαμηλοί από ό,τι στις πρωτολογίες και νομίζω ότι έτσι αρμόζει σε μία τέτοια συζήτηση - να μπορέσουμε σε κάποια τουλάχιστον από αυτά τα αυτονόητα, να συμφωνήσουμε.

Το εύχομαι πραγματικά. Δεν νομίζω ότι θα είναι εύκολο. Και δεν νομίζω ότι θα είναι εύκολο, διότι πραγματικά, όπως επεσήμανα  πολλές φορές, βλέπουμε τον κόσμο μέσα από μία διαφορετική ματιά.   Αυτό το οποίο εσείς μετ’ επιτάσεως χαρακτηρίζετε ως νεοφιλελεύθερο, είναι αυτό, κ. Τσίπρα, το οποίο οι πιο πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν υιοθετήσει ως κοινή λογική. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ανοίξτε λίγο τα μάτια σας. Διαβάστε τη συγκριτική έκθεση του ΟΟΣΑ να δείτε τι κάνουν οι άλλες χώρες στον τομέα της Παιδείας. Και μπορεί, αν το κάνετε, να καταφέρετε, έστω και καθυστερημένα, να ξεφύγετε από τις ιδεολογικές σας αγκυλώσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οικονομία

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους παραμένει…

Παραγωγή και Εμπόριο

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, για την 81η Δ.Ε.Θ., επισκέφθηκε σήμερα, Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου, την εταιρία MLS Multimedia.

Αμέσως…

Πολιτισμός

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, κ. Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας, μετά τη σύσκεψη στο Υπουργείο Πολιτισμού για το Μετρό Θεσσαλονίκης, έκανε την…

Οικονομία

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης κ. Σταύρος Καλαφάτης, ο Υπεύθυνος του Τομέα Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων βουλευτής Σερρών κ. Κώστας…

Κοινωνική Πολιτική

Η Νέα Δημοκρατία παρουσίασε σήμερα, Τρίτη 1 Νοεμβρίου, Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων και Μεταμοσχεύσεων, 5 προτάσεις για την βελτίωση του καθεστώτος δωρεάς ανθρωπίνων ιστών – οργάνων και…

Οικονομία
Υπάρχει στην Ελλάδα ένα τεράστιο, ανεκμετάλλευτο δυναμικό νέων ανθρώπων, που θέλουν να δημιουργήσουν τη δικιά τους επιχείρηση.  Αυτό, όμως, το εκκολαπτόμενο σύστημα νέας επιχειρηματικότητας…
Οικονομία

Η Νέα Δημοκρατία, καλύπτοντας υπεύθυνα, για άλλη μια φορά, την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, προωθεί για ψήφιση στη Βουλή, τροπολογία για την…

Κοινωνική Πολιτική

Κλιμάκιο της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον Υπεύθυνο του Τομέα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Κόμματος, βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης, κ.Σταύρο Καλαφάτη, επισκέφθηκε σήμερα τη Διαμαντίδειο Στέγη…

Πολιτισμός

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, κ. Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας, με αφορμή τη σύλληψη από την ΕΛ.ΑΣ., ατόμων που εμπλέκονται σε περιπτώσεις…

Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση
...με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, σε αυτήν την εκδήλωση, που συνδιοργανώνεται από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής και το Konrad Adenauer...
Παιδεία
Η Παιδεία πρέπει να είναι πεδίο εθνικής συνεννόησης. Το μέλλον των παιδιών μας δεν μπορεί να είναι αντικείμενο μικροκομματικών αντεγκλήσεων.
Οικονομία

Ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κωστής Χατζηδάκης και ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, παρουσίασαν σήμερα, Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου, την πρόταση…